Η λίστα ιστολογίων μου

Δευτέρα, 21 Ιουνίου 2010

O ALBERT EINSTEIN ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

Τα πιο σπουδαία πράγματα λέγονται με τον πιο απλό τρόπο.
Έτσι και ο Άλμπερτ Αϊνστάιν μας μιλάει για την "Κρίση" σα να είναι ο διπλανός, σεβαστός και σκεπτόμενος γείτονάς μας! Ας τον ακούσουμε:
====================================
«Μην προσποιούμαστε πως τα πράγματα θα αλλάξουν αν συνεχίσουμε να κάνουμε τα ίδια πράγματα. Μία κρίση μπορεί να αποδειχθεί πραγματική ευλογία για κάθε άνθρωπο, για κάθε έθνος. Επειδή όλες οι κρίσεις φέρνουν πρόοδο.
Η δημιουργία γεννιέται μέσα από την οδύνη, ακριβώς όπως η μέρα γεννιέται μέσα από το σκότος της νύχτας. Μέσα στην κρίση γεννιέται η επινοητικότητα, οι ανακαλύψεις και οι μεγάλες στρατηγικές. Εκείνος που ξεπερνά την κρίση, ξεπερνά τον εαυτό του χωρίς να εξαντληθεί. Εκείνος που αποδίδει την αποτυχία του σε μία κρίση, υποβιβάζει το ταλέντο του και δίνει περισσότερη σημασία στα προβλήματα παρά στις λύσεις. Η ανικανότητα είναι η πραγματική κρίση.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα των λαών και των εθνών είναι η νωχελικότητα με τη οποία προσεγγίζουν τις λύσεις των προβλημάτων τους. Δεν υπάρχει πρόκληση χωρίς μία κρίση. Χωρίς τις προκλήσεις η ζωή γίνεται ρουτίνα, ένα αργό βασανιστήριο. Δεν υπάρχει αρετή χωρίς κρίση. Μόνο μέσα σε κατάσταση κρίσης μπορούμε να βγάλουμε τον καλύτερο εαυτό μας. Χωρίς την κρίση, κάθε άνεμος μετατρέπεται σε τρυφερό άγγιγμα. Κάθε αναφορά σε μία κρίση, απλά την διογκώνει. Το να μην μιλάς για μια κρίση προάγει τον κομφορμισμό. Αντιθέτως, ας δουλέψουμε σκληρά! Ας σταματήσουμε, μια για πάντα, την μαινόμενη κρίση που αντιπροσωπεύει την τραγωδία της άρνησής μας να την αντιμετωπίσουμε!»


Albert Einstein

2 σχόλια:

ioanna assani είπε...

Τωρα που το διαβασα και ειδα τις σκεψεις του Αινσταιν ως σωστες σκεφτηκα κατι που μπορει να ανατρεψει το τοπιο του ή και να το ενισχυσει αντιστοιχα. Σκεφτομαι πως αντιδρα ενας ανθρωπος σε περιοδο κρισης...Σπασμωδικα φανερωνοντας τον πραγματικο του εαυτό! Αν συνηθισει κανεις τις φασεις της κρισης τοτε συμφωνω σε οτι ο Αινσταιν λεει. Ομως ο ανθρωπος δοκιμαζεται στις ξαφνικες , αναπαντεχες δραματικές στιγμες της ζωης! Εκει που η καταρρευση του κοσμου του, τον ξυπνα απο τον ληθαργο, εκει γινεται μικρος θεος ή μεγας διαβολος. Ωραια αναρτηση Φαιδων!.

ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ είπε...

@ ioanna assani

Πολύ χάρηκα που σου άρεσε η ανάρτηση Ιωάννα. Όσο χάρηκα και το εύστοχο και ευφυές σου σχόλιο.